«همچنین نان را برگرفته، شکر کرد و پاره نمود و به آنها داد و گفت: «این است بدن که برای شما داده میشود؛ این را به یاد من بهجا آرید» (لوقا ۲۲: ۱۹).
بخشی مهم از پرستش
بخش بسیار مهمی از پرستش مسیحی، اجرای درست آیینهای مقدس است. گرچه فرقههای مختلف در این خصوص که در طول اجرای آیین عشای ربانی چه اتفاقی رخ میدهد ادراکات متفاوتی دارند، اما همۀ مسیحیان اعتقاد دارند که خودِ عیسی این آیین را بنیاد نهاد و از کلیسا میخواهد که آن را وفادارانه بهجا آورند. عشای ربانی باید بخشی مرتب از پرستش باشد و آنانی که مسئول برگزاری آن هستند، باید بسیار مراقب باشند تا آن را مطابق حکم کتابمقدس بهجا بیاورند. بسیار اساسی است که همۀ شبانان با هشدارهای پولس رسول به کلیسای قرنتس در خصوص کاربرد نادرست عشای ربانی به خوبی آشنا باشد (اول قرنتیان ۱۱: ۱۷-۳۴). در اینجا پولس رهبران کلیسا را سرزنش میکند که شام خداوند را حفظ نمیکنند و به مردم تعلیم نمیدهند که چطور به طرزی شایسته به میز خداوند نزدیک شوند. در این مقاله، خواهم کوشید تعلیم کتابمقدس درباره شام خداوند و نحوۀ برگزاری درست آن را بررسی کنم.
وسیلهای برای انتقال فیض
عشای ربانی یک آیین مقدس است و مقرر شده تا وسیلهای باشد تا قوم خدا حضور و فیض او را تجربه کنند. البته وسایل دیگری نیز برای انتقال فیض وجود دارد، نظیر کلام خدا و دعا، اما خداوند عیسی، عشای ربانی را بنیاد نهاد تا روشی قابل رویت و ملموس باشد برای به یاد آوردن مرگ و کفارۀ او. عشای ربانی دارای نشانههایی بیرونی و قابل رویت، یعنی نان و شراب است. اما اینها به تنهایی کافی نیستند مگر آنکه این آیین با موعظۀ کلام و کار درونی روحالقدس همراه باشد. فقط در این صورت است که این آیین مقدس ثمرۀ توبه و مشارکت با مسیح را در زندگی شرکتکننده پدید میآورد. آنانی که این آیین را برگزار میکنند، باید به جماعت خود کمک کنند تا درک کنند که چه اموری را به یاد آورند. این امور به شرح زیر است:
۱- شام خداوند یادآور تاریخیت مرگ نیابتی خداوند بر صلیب است. «زیرا هرگاه این نان را بخورید و از این جام بنوشید، مرگ خداوند را اعلام میکنید تا زمانی که باز آید» (اول قرنتیان ۱۱: ۲۶).
۲- شام خداوند یادآور این واقعیت است که وقتی ایماندار با ایمان نزد مسیح میآید، برای حیاتی جدید میمیرد و قیام میکند؛ به این ترتیب او به زندگی مبتنی بر اطاعت فراخوانده میشود. «پس با تعمید یافتن در مرگ، با او دفن شدیم تا… ما نیز در زندگی نوینی گام برداریم» (رومیان ۶: ۴).
۳- شام خداوند فرصتی است تا ایمانداران به گناهانی که در حق خدا و دیگران انجام دادهاند اعتراف کرده، از راه توبه، از گناهان خود بازگشت کنند و بار دیگر با رابطهای جدید نزد مسیح آیند. «پس توبه کنید و بهسوی خدا باز گردید تا گناهانتان پاک شود و ایام استراحت از حضور خداوند برایتان فرا رسد» (اعمال ۳: ۱۹). در شام خداوند، فرا خوانده میشویم تا در وعدههای او شادی کنیم و حضور او را تجربه نماییم زیرا میتوانیم بار دیگر فیض حیرتانگیز او و محبتی را که نسبت به هریک از ما دارد بچشیم.
چه کسانی میتوانند در عشای ربانی شرکت کنند؟
وظیفۀ مهم کسی که عشای ربانی را برگزار میکند این است که روشن سازد چه کسانی میتوانند در آن شرکت جویند.
نخست، امتیاز نزدیک شدن به شام خداوند انحصارا از آنِ ایمانداران است. بسیار مفید خواهد بود که در جماعت خود این خط مشی را تعیین کنید که شخص پیش از آنکه مجاز به شراکت در شکستن نان گردد، باید ایمانداری تعمیدیافته باشد. من اغلب این نکته را برای بیایمانان تشریح میکنم و میگویم که آنانی که به این آیین نزدیک میشوند، باید ایمان داشته باشند که عیسی پسر خدا و یگانه منجی بشریت است و باید علنا اعلام دارند که از آن اویند.
دوم، کسانی که مایل به شرکت در شام خداوند هستند باید از شبانِ خود تعلیم کتابمقدس را در این زمینه دریافت دارند، و خود را تفتیش کرده، به گناهان خود اعتراف کنند و از آنها توبه نمایند.
سوم، کودکان نباید مجاز به شرکت در شام خداوند باشند مگر آنکه والدینشان ایماندار باشند و ایشان فرزندان خود را به سوی مسیح هدایت کرده و آنان را کاملا آماده کرده باشند. اگر کودکان از والدین خود آمادگی لازم را دریافت کرده باشند، باید در طول پرستش در کنار والدینشان بنشینند. این شدیدا باعث ننگ خداوند است که آیین عشای ربانی با بیانضباطی اجرا شود، طوری که بیایمانان و کودکان عناصر شام خداوند را بدون درک واقعی معنای آن دریافت کنند.
چگونه کلیسا را برای شام خداوند آماده سازیم؟
پری استون در کتاب کوچک خود به نام «خوراکی که شفا میبخشد» خلاصهوار نحوۀ آمادگی برای شرکت در شام خداوند بیان داشته است. وی گامهایی را ذکر میکند که باید پیش از شرکت در این آیین مقدس برداشته شود. این گامها به شرح زیر است:
به درون خود نگاه کنیم.
از خدا بخواهید که دلتان را تفتیش کند. پولس چنین هشدار میدهد: «هرکس پیش از آنکه از نان بخورد و از جام بنوشد، خود را بیازماید» (اول قرنتیان ۱۱: ۲۸). بخش مهمی از تفتیش خویشتن این است که از خدا بخواهیم او نیز دل ما را تفتیش کند (مزمور ۱۳۹: ۲۳-۲۴). به یاد دارم که در ایران وقتی برنج میخریدیم، میبایست آن را روی ظرفی پخش میکردیم و آشغالها را یک به یک بیرون میکشیدیم. چه فکر زیبایی است که ما نیز سفره دل خود را در حضور خدای روحالقدس پهن کنیم تا هر ناپاکی را که مانع پرستش ما در روح و راستی میشود، بر دارد.
به بیرون از خود نگاه کنیم.
لحظهای مکث کنید تا به روابط خود با دیگران بنگرید. از خدا بخواهید نشان دهد که آیا نیاز دارید با کسی مصالحه کنید یا نه (متی ۵: ۲۳-۲۴). شاید لازم باشد پیش از شرکت در شام خداوند کسی را ببخشید یا از کسی عذرخواهی کنید. اخیرا در جلسهای نشسته بودم و در سکوت دل خود را برای برگزاری آیین عشای ربانی آماده میکردم؛ خانمی آمد و بهخاطر تلخیای که در دلش نسبت به من داشت، از من عذرخواهی کرد. من متوجه نشده بودم که او را آزرده بودم. هر دو با چشمانی اشکآلود در برابر میز شام خداوند با یکدیگر مصالحه کردیم. یکی از برکات شام خداوند این است که فرصتی میدهد تا با یکدیگر مصالحه کنیم.
به بالا نگاه کنیم. وقتی دل خود را آماده میسازیم، مهم است که به آسمان نگاه کنیم- به آنجا که مسیح نشسته است. در عبرانیان ۱: ۳ چنین میخوانیم: «او پس از پاک کردن گناهان، به دست راست مقام کبریا در عرش برین بنشست.» فدیۀ ما تکمیل شده و در مسیح عیسی هیچ محکومیتی برای ما وجود ندارد. وقتی در نان و شراب شراکت میجوییم، چه زیبا است که در فدیۀ کامل شده او بیاساییم.
به جلو نگاه کنیم
در برابر میز عشای ربانی، به آیندۀ خود در مسیح مینگریم. پطرس رسول چنین میفرماید: «سپاس بر خدا و پدر خداوند ما عیسای مسیح که از رحمت عظیم خود، ما را به واسطۀ رستاخیز عیسای مسیح از مردگان، تولدی تازه بخشید برای امیدی زنده» (اول پطرس ۱: ۳). امید ما به حیات جاویدان است، و نیز به تقدیس ما، و به این یقین که رنجهای زمان حاضر همگی برای جلال او به کار خواهد رفت. امید ما به بازگشت خداوند است زیرا او فرمود: «تا آمدن پادشاهی خدا، دیگر از محصول مو نخواهیم نوشید» (لوقا ۲۲: ۱۸).
چگونه شام خداوند را برگزار کنیم
عشای ربانی باید در چارچوب جلسۀ عمومی پرستشی برگزار شود؛ جایی که پرستش و موعظۀ کلام صورت گرفته باشد. در اینجا ترتیب پیشنهادی زیر را ارائه میدهیم:
– دعوت به شام خداوند
– قرائت: اول قرنتیان ۱۱: ۲۳-۲۶
– دعا برای تقدیس نان و شراب
– تقسیم نان و شراب
– دعای شکرگزاری
امید است این مقاله باعث روشنتر شدن تعلیم کتابمقدس در زمینۀ این امر مقدس شده باشد.
بخش بعدی
بخش قبلی
