پرسش و پاسخ

انحراف نخست پیرامون اعتقاد به یک اصل کیهان‌شناختی است، به عبارتی آن چه که Cosmological principle تلقی می شود. در فلسفۀ مسیح کیهانی، مسیح (نه عیسای مسیح) یک اصل کیهانی، ابدی یا انرژی الهی است که در فردی بشری به نام عیسی تاریخی حلول کرده است. پس عیسی ناصری، مردی ساکن بیت‌لحم بوده که پس از حلول آن المانی الهی وی را تبدیل به مسیح کرد.  پذیرش چنین پروسه ای منجر به باور به تفکیک و جدایی دو ذات الهی و انسانی عیسای مسیح راستین (Hypostatic union) می شود. انحراف عمده در آن است که هر گونه تلاشی در راستای تفکیک کردن دو ذات عیسای مسیح، خطر انکار اتحاد راستین را به دنبال دارد.

اعمال گسستگی در بین دو ذات شخص دوم تثلیث اقدس (عیسای مسیح) به مفهوم تعریفی نو و بیگانه با آموزۀ کلسدان(the Council of Chalcedon) است. در چنین حوزه ای، عیسای مسیح فاقد نقش واسطه و میانجگیری بین خدا و انسان گناهکار است.

اگر الوهیت و ذات بشری مسیح از هم تفکیک شوند، انسانیت عیسی به طور کامل از نقشۀ خداوند حذف شده، و الوهیت او نیز به طور کامل در زندگی انسانی او اعمال پذیر نیست. اما، کتاب مقدس توضیح دیگری پیرامون عیسای مسیح به کلیسا داد، "که چون در صورت خدا بود، با خدا برابر بودن را غنیمت نشمرد،  لیکن خود را خالی کرده، صورت غلام را پذیرفت و در شباهت مردمان شد؛" (فیلپیان ۲ : ۶ - ۷)

آموزۀ این فلسفه به زبان ساده:

عیسی، آن مرد تاریخی اهل ناصره در اسرائیل بود

مسیح، آن حضور ابدی خداوند (لوگوس) است، مسیح، عیسی نیست و آن مسیح کیهانی والاتر از عیسی است.

و مسیح کیهانی در هر عنصر فیزیکی ساکن است!

مفهوم تثلیث یکی از رازهای بزرگ الهیات مسیحی است. خدا یکی است، اما در سه شخصیت متمایز وجود دارد: پدر به عنوان خالق، پسر (عیسی مسیح) به عنوان نجات‌دهنده، و روح‌القدس به عنوان راهنما و تسلی‌دهنده. این مثل آب نیست که به سه حالت (مایع، جامد، بخار) تبدیل شود، بلکه مثل خورشید است که نور، گرما و انرژی دارد، اما یکی است. کتاب مقدس در متی ۲۸:۱۹ این را تأیید می‌کند. هدفش نشان دادن عشق بی‌پایان خدا به ماست.

قیام عیسی یک واقعیت تاریخی است، نه افسانه. شاگردانش که ترسیده بودند، پس از دیدن او زنده، جان‌شان را فدا کردند. شاهدان زیادی بودند (اول قرنتیان ۱۵:۶). این قیام اثبات می‌کند که عیسی بر مرگ پیروز شد و وعده زندگی ابدی می‌دهد.

عیسی با انسان شدن، مثل ما شد تا ما را بفهمد (عبرانیان ۲:۱۷). او برادر بزرگ‌تر ماست که راه را نشان می‌دهد. این نشان‌دهنده فروتنی خداست که به سطح ما آمد.

گناه اصلی از نافرمانی آدم و حوا شروع شد و طبیعت گناهکار به همه ما ارث رسید (رومیان ۵:۱۲). همه ما اشتباه می‌کنیم، اما خدا راه نجات را با مسیح فراهم کرد. این نشان می‌دهد همه به فیض او نیاز داریم.

توبه تغییر جهت از گناه به سمت خداست، با پشیمانی واقعی (اعمال ۳:۱۹). بله، هر بار که گناه می‌کنیم، باید اعتراف کنیم (اول یوحنا ۱:۹). خدا همیشه می‌بخشد و کمک می‌کند قوی‌تر شویم.

کتاب مقدس می‌گوید نجات فقط از طریق ایمان به مسیح است (اعمال ۴:۱۲). خدا همه را دوست دارد و دعوت می‌کند، اما انتخاب با ماست. او عادل است و قضاوت نهایی با او.

کتاب مقدس توسط حدود ۴۰ نویسنده در بیش از ۱۵۰۰ سال نوشته شد، اما تحت الهام روح‌القدس (دوم تیموتائوس ۳:۱۶). این یعنی خدا از انسان‌ها استفاده کرد تا پیامش را برسانند. شواهد تاریخی و پیشگویی‌های محقق‌شده، اعتبار آن را نشان می‌دهد.

کتاب مقدس برای همه سطوح است، اما برخی قسمت‌ها نیاز به زمینه تاریخی دارد. با دعا شروع کن، روزانه بخوان و از تفسیرهای ساده استفاده کن (مزامیر ۱۱۹:۱۰۵). روح‌القدس کمک می‌کند تا بفهمی.

عهد عتیق درباره وعده‌های خدا به قوم اسرائیل و آمادگی برای آمدن مسیح است. عهد جدید درباره زندگی، مرگ و قیام عیسی مسیح و تشکیل کلیساست. هر دو بخشی از داستان نجات خدا هستند (لوقا ۲۴:۲۷).